این روزهای من قصه ی جــزیره ی ســرگردانی است و من بین مــراد و ســلیم در تردیـد

هـمدلی یعنی حالا که من نمـی تونـم بـگم تـو بـگی

از حنظل تلختر که میگن منم

بالای _ بالای یه فانوس دریایی نشستم

دلم مثل دریای زیر پام طوفانی.

شب و دریـای سیـاه _ پر آشــوب

من و دنـیای سیـاه _ پر کابــووس

تازه فهمیدم برای داشتن همه ی آنچه تا به حال ادعای لیاقتش را داشتم آمادگی و توانایی ندارم  

شاید بهترین کار برای ما این باشد که سعی کنیم آدمهای معمولیی باشیم

اگه میشد که زمان رو نگهداشت، یه پانـورامای بزرگ از یه لحظه ی خوش گرفت عطر و مزه ی شیرینش رو یه جوری که پایان نداشته باشه ذخیره کرد و دو تا رو همراه هم مرور کرد دیگه یه تـیرماهی _ آب صفت چی میتونست آرزو کنه؟ با این سرعت رشد تکـنولوژی فکر کنم اینم محقق بشه و من راحت لم بدم به بالش تپل و خوشبختی های امروزم رو مزه مزه کنم!! شاید هم گاهی هم اشک هامو پاک کنم اون وسط! خدایا بازهم ممنون که با شاد کردنم یادم می آری که هستی...

ببار ای بارون ببار

با دلم خون شو و خون ببار

....

کاش این بـــارون تا ابد ببــاره و بشوره کوچــه و خــیابــونها رو، دســتها و چشــمها و دلـــها رو

Φ

سال نو میلادی خجسته و شاد باشه برای همه مردم دنیا

هـوا یــخ زده باشه، گلــو درد داشته باشی، زونــا و آبــله مرغــون یا نمی دونم چی چی با تــب و لــرز هم داشته باشی بازم هیچ روزی به شیرینی دیروز نمیشه

بعضی آدمها گرمند و صدایشان شیرین و ژله ای. بعضی ها تلخند و کلمه های تو را ذهنشان پردازش نمی کند، قطعاًً صدای تو برایشان گرم و ژله ای و شیرین نیست